Tylko kasandra zna prawdę

 

Krzysztof Boczkowski

Tylko Kasandra zna  Prawdę

Projekt okładki:

Krzysztof Boczkowski

Na okładce:

Piotr Bruegel starszy

Wesoły taniec pod szubienicą, 1568

olej na desce, fragment

Darmstadt,  Landesmuseum

Triumf śmierci. ok. 1562

olej na desce, fragment

Madryt, Prado

Strona tytułowa:

Piotr Bruegel starszy

Odpoczynek w czasie ucieczki do Egiptu 1553

pióro i brązowy tusz, fragment

Gabinet Rycin, Berlin

... u wielkiego poety poczucie Piękna przewyższa wszystkie inne  lub raczej usuwa wszelkie względy...

List  Johna Keatsa  do jego braci z dn. 21 grudnia 1817r.

Wszystko śmiertelne jest tylko porównaniem

J. W. Goethe, Faust, zakończenie

Bo wszystko wzbiera, wzbiera

Rozbija się i donikąd nie prowadzi

Jak bez co rozkwita i rdzewieje

      Jak dom naiwny

      Drewniana dacza

      W  lesie sosnowym

      W snach o umarłych

Jarosław Iwaszkiewicz, Naiwny jak dom drewniana dacza

Dzień tak piękny

Dzień tak spokojny –

patrzyłem na wahające się

wierzchołki wiązów i olch 

na ciemnym tle sosnowego lasu

i nagle okno otworzyło się z wrzaskiem

jak usta niemowlęcia kiedy się obudzi

i woła matkę lub piastunkę

wstałem i wściekły zatrzasnąłem okno

które zamilkło urażone

jak człowiek który chce powiedzieć  prawdę

o burzy powietrzu deszczu i przeznaczeniu

a ty wychodzisz – zatrzaskując gniewnie drzwi

29  4  08 

Orfeusz w III RP

Orfeusz wśród zwierząt jest godzien podziwu

Orfeusz wśród ludzi jest postacią śmieszną

Biedaczysko wysupłuje ostatnie pieniądze na wydanie wierszy

- jest przekleństwem dzieci i rodziny

tylko szpitale psychiatryczne

zapewniają poetom bezpłatne jedzenie

i ogrody do pisania wierszy

23    4  08 

Boilery

Dawniej ludzie chodzili z Nieborowa od Arkadii

do Łowicza lub Walewic

piaszczystymi drogami wśród choinek

Z Sandomierza przez Baranów Czorsztyn Łapsze Niżne i Wyżne do Zakopanego

A dzisiaj jak kury w boilerach jesteśmy przenoszeni

autobusem lub metrem

z domu do pracy z pracy do domu

i nawet gdy wyjdziemy po zakupy lub na spacer

to idziemy wśród spalin i ryku samochodów

szczęśliwi że wymijamy ludzi w pudełkach stojących wzdłuż ulicy

do najbliższego korka

albo stoimy w zwartym tłumie w Luwrze w Baptysterium  florenckim lub na Rialto

a potem jesteśmy odwożeni do szpitala i z powrotem do domu

lub na cmentarz

25  4  08

Obrazek japoński

Jem gorzką czekoladę i piję koniak

(to dobre tworzywo dla wierszy)

Abstynenci są godni współczucia

alkoholicy – leczenia

Ja piję dwa kieliszki rano

- jestem jak malarz japoński

któremu wystarczy

gałązka wierzby w cieniu skały i liście bambusów

1  5  08 

 Trupy

Forma nie jest rdzeniem myśli lecz jej ciałem

Karl Kraus Ekspresjonizm

We śnie

ukazują się ci

którzy byli częścią mnie rok

                        albo wiele lat 

w parku podmiejskim

w wynajętych pokojach

 na piaszczystych łachach Wisły

Ukazują się żywi codzienni 

wśród kasztanów i klonów Powązek

11  5  08

Podwórko - Marszałkowska 77

Żebracy śpiewali na podwórku - 

wyrzuconą przez lufcik monetę

 podnosili kłaniając się w stronę okna

Żydowski chłopiec przychodził do kuchni w południe

po ciemnych krętych drewnianych schodach

- tylko kilka miesięcy

W początkach sierpnia było upalnie

panie w letnich sukienkach w kolorowe kwiaty

grały na podwórku przy stolikach w karty

w pierwszych dniach Powstania

Potem były groby na podwórzu, pogrzebowe salwy

dziewczęta i chłopcy w panterkach salutowali

Psy rozstrzelano w ubikacji obok śmietnika

„Krowa” - bomba - ryczała na dachu

i spadła przez cztery piętra na podłogę w stołowym

Wychodziliśmy z piwnicy coraz rzadziej

- tylko gdy kończyło się bombardowanie

Powstańcy nie byli już bohaterami

- szli piwnicami wśród złorzeczeń

W dwa dni po kapitulacji

żołnierz Wermachtu z karabinem i w hełmie

wszedł wśród grobów na podwórko Przylgnąłem do Matki

„On nas zabije” Młody Niemiec

uśmiechnął się przyjaźnie i wyszedł na ulicę

Lato – czyli zapowiedź śmierci

(List prywatny do Johna Berrymana)

Wejście i Wyjście

są identycznymi drzwiami

położonymi obok siebie

- ale przy Wyjściu stoi elegancko ubrany bokser

a przy Wejściu chłopiec-panienka

o nieśmiałym delikatnym spojrzeniu i dziewczęcym głosie

powtarzającym - „bardzo proszę  Pana nie wchodzić z pieskiem”

Podobnie jest z narodzinami i śmiercią

leżą blisko siebie - ale jakaż różnica!

„ Dokąd? Do śmierci. Dokąd? Do życia - pisał Aleksander Wat

Z pyłu galaktyk do pyłu ziemi - sądzę ja K. B.

Teraz rozumiem dlaczego Stanisław Barańczak

nie lubi swych inicjałów

(S. B. to nie kojarzy się dobrze

nawet dla Dyktatora tłumaczeń)

Tajemnice są nadal nierozwiązane -

skąd i dokąd dążymy

i do kogo - a najważniejsze po co?

O tym wie tylko Krzysztof Piechowicz

- ale on wierzy w Dobrego Boga

i doznaje objawień i stanów mistycznych

[ na skutek ślubów abstynencji seksualnej]

na nabożeństwach majowych ku czci Dziewicy Marii

i Serca Jezusowego w  pięknym miesiącu czerwcu

w którym Wiosna przechodzi w Lato

- a więc już w zapowiedź Jesieni i  Śmierci

15  5  08

Przebudzenie

    Słońce przenika przez powieki

  i cały świat staje się przeszłością

 - w końcu maja gdy liście drzew i wargi

    są samotnymi pocałunkami

16    5  08

Granitowe niebo

Granatowe niebo

z pasmami światła

i kapturem sinej bieli

nad księżycem

Granitowe niebo –

co może zrozumieć

z niepewności bojaźni i strachu

Co może Bóg poradzić

na kalectwo nieszczęścia i śmierć

Abel umarł

Kain umarł

Bóg umarł

Nietzche umarł

Nie wiesz, że w s z y s c y  umarli ?

I wtedy wchodzi wnuk

szczęśliwy pierwszymi krokami

i Negri o ciepłej sierści macha ogonem

2  6  08

Jedyny  problem to pies

Postanowiłem wstąpić do zakonu franciszkanów -

żona i tak nie ma ze mnie pożytku

wnukowie wyniosą książki

a skromne konto bankowe

rozpłynie się wśród ubolewań

i krokodylich łez

„dlaczego on to zrobił ?”

Jedyny problem to pies !

czy jeśli zostanę furtianem –

zgodzą się bracia aby pozostał

u bram klasztoru

To martwi mnie najbardziej:

      Rodzinie nic nie mówię

po co wzbudzać płonne nadzieje

4        6  08

Błony płodowe wszechświata

Piję coraz więcej koniaku

Tłumaczę to brakiem  miłości rodziny

lub wyrzutami że nie jestem dla niej wystarczająco dobry

I jedno i drugie wytłumaczenie jest prawdopodobne

a może oba są prawdziwe

jak dwie proste równolegle Einsteina

które przecinają się w nieskończoności

Albo piję dlatego

że nie mogę zrozumieć nic z nowoczesnej fizyki

z dziewięcioma wymiarami w których jestem obecny

i  teorią fal które nie są falami lecz trójwymiarowymi błonami

i wraz z nimi wiruję

w monstrualnym dziewiątym wymiarze błon naszego wszechświata

A może dlatego

że nie lubię Poetów metafizycznych

których głoski trzeba liczyć na palcach

a nie oceniać uchem

gdyż ich wiersze nie są poezją

a tylko zbiorem sylab

mechanicznych jak turkot powozu Samuela Johnsona *

na kocich łbach londyńskich ulic

5  6   08

* Pierwszy krytyk Poetów metafizycznych

Zapach siana

Wieczór był ciepłym różowym fioletem

Znad Narwi mgły wstawały – i z dymami ognisk

opadały na drzewa i wilgotne łąki

konie i ludzi siedzących nad wodą

Szedłem stalowym  mostem

nad Narwią do miasta

Teraz żałuję że nie pozostałem

w czerwcowym zmierzchu aż fiolet zatopi

ludzi i konie i wierzby nad wodą -

i tylko światła ognisk pozostaną

jak złote iskry

i gwiazdy i cisza

bym leżał z nimi wśród zapachów siana

6  6   08

Wiele widziałem

Wielu poznałem pięknych ludzi

dziewcząt i chłopców

ciał Praksytelesa

      jak mało pozostało

z ich słów i głosów w sercu

i wspomnieniach

o chwilach dobrych

pięknych jak ich głowy

wśród chmurnych loków

6   6  08

I coraz bliżej

I coraz bliżej jestem atomów wszechświata

gdy proch mój złączy się z ziemią i będzie

wirował w Mlecznej Drodze naszej galaktyki

wśród dni i nocy jak drzewa i rzeki

7  6  08

      Dokąd...

Flet rozlewa się żałosnym łkaniem

ale crescendo skrzypiec odpowiada zdecydowanie

na jego płacz

Dopiero fagoty i wiolonczele

ustalają równowagę i wchodzą

nową melodią i słowami

Jestem fragmentem Symfonii Mahlera

wołającym hymnem klarnetów i skrzypiec

i cichym posępnym skandowaniem perkusji

dokąd ?...

14    6  08

Teatro Massimo, Palermo

Normalne...

Znasz te ponure dni

gdy wiesz na pewno że nie napiszesz już żadnego wiersza

albo że  nie będziesz kochał nikogo tak prawdziwie jak Ją

lub gdy tego samego  dnia otrzymasz złą wiadomość przez telefon

i w liście

i wszystko mówi że to koniec

a ty  wiesz że to konieczność przetrwania

albo początek walki

i dopiero po kilku dniach gdy wszystko się uspokoiło

budzisz się z pragnieniem śmierci

- ale żyjesz nadal

czy to normalne ?

15    8  08

Budzisz się we mnie

O! te wczesne godziny poranne

wilgotne jak źrebak

z bielmem kształtów na oczach

bez stron świata

bez rąk nóg

i z Twoją głową złotą jak żagle

w pierwszych promieniach słońca

Idziesz gorącym piachem pustyni

stawiając końce palców na rozżarzonych ziarnach

twoje nogi wysmukłe jak posągów Nefretete

niosą delikatne liście pośladków

i dumne kolumny pleców

wchodzisz w mój sen o świcie

i mówisz słowa zawiłe jak hieroglify

a ja rozumiem twe usta oczy i brwi

16    8  08

Choinka w lutym

The madness of art

Henry James

Szaleństwo sztuki - 

dlaczego nie powiedziałeś mi o tym w młodości

teraz jestem skazany jak każdy na śmierć

ale szaleństwo poezji

zabrało całe życie i wiszę jak wydmuszka jajka

pomalowana kolorowo

pusta na rdzewiejącej choince

22    6  08

W hołdzie Keatsowi

Wiele widziałem złotych królestw Ogrodów Hesperyd

i przy wiejskich kaplicach starych kamiennych cmentarzy

I wierszy które otwierały bramy

do myśli śmiałych jak wschodzące słońce

I Keatsa maskę pośmiertną przy Placu

Hiszpańskim Nigdy nie widziałem twarzy

bardziej podobnej do martwego Adonisa

I nigdy bardziej nie pragnąłem aby

znów powiedziała wiersze jak Homer Chapmana

Lecz moje serce puste pozostało

jak zrujnowana wieża opactwa wśród lasów

gdzie Melancholia wiesza na gałęziach laurów

twarze jak maski zdjęte ze stygnących zwłok

poetów

23  6  08

   

Do Hanny

I gdybym nawet nie odwiedził ciebie

we śnie jak duchy często nawiedzają żywych

to proszę idąc Łazienkami gdzie rozsypiesz proch

wybacz że byłem tak niesprawiedliwy

dzieląc mą miłość między ziemskie sprawy

i twój pogodny uśmiech i łagodny wzrok

23  6   08

       Maria Skłodowska

      And then you came with those red mournful lips

      W. B. Yeats

   

      W biel sali wchodzi ciemna czerwień twoich smutnych warg

czereśni rwanych w końcu upalnego czerwca

Ach odejść odejść od dni dawnych w Nowe

I mogę modlić się tylko do Marii –

Skłodowskiej: do niebieskich mądrych oczu

do bijącego stale radem serca

      Instytut Onkologii  27  6 08 

Przypisane prof. Markowi Nowackiemu

      ***

Biedny kraj, biedni ludzie.

Z listu F. Chopina do rodziny, o Polsce

Ten kraj jest tylko cieniem Ciemnogrodu

nadziei bez korzeni i gałęzi bez owoców

jeszcze próbują łowcy skór ze wszystkich partii      

wyciągnąć resztki ze spodni denata

24  6  08

Szczęśliwy książę

     

      Jaskółko, moja siostro O siostro jaskółko

Ślepy Szczęśliwy książę stoję na przystanku

nikt mi ręki nie poda Nie spyta

o tramwaj I puste oczodoły

widzą tylko ludzką obojętność chłód i śmierć

Bo Śmiercią w Życiu są dni co minęły

jak martwe po zawale mięśnie bijącego serca

wciąż niepotrzebnie wołające krew

jak fale co na brzegu morza posłuszne przypływom

jedna za drugą zmywają swój ślad

ale nie pamięć ani ból i strach

24  6  08

       Baptysterium we Florencji

      Spójrz na mozaikę florenckiego Baptysterium

Łagodny Chrystus i brzuchaty olbrzymi Belzebub

Bóg kocha bardziej syna potężnego i pierworodnego

Chrystus bezradnym gestem rozkłada swe przebite dłonie

Belzebub chwyta bezbronnych grzeszników

I tylko nogi sterczą z wiecznie głodnych warg

Nowe ciała podają skrzydlaci szatani i wspaniałe

węże  dwugłowe  smoki uśmiechnięte wiedźmy

       25   6  08         

   

      Świat jest piękniejszy

Jest coś pomiędzy fioletem hiacyntów i śniegiem na szybie

piękniejsze niż szkło światło i wschodzące słońce

      Między różowym uchem dziecka i złotymi kędziorami

jest cień i chłód i matki szczęśliwe spojrzenie

Świat jest piękniejszy niż Twarz ukochanej

Niż lądowanie nocą samolotu lecącego do Lizbony

Nad meduzami lamp na statkach w delcie Tagu

Pomiędzy chłopcem kupującym kwiaty dla dziewczyny

      i sprzedawczynią co wybiera już przejrzałe róże

Między nogami zbierających grzyby

stoi na skraju lasu dorodny borowik

koło którego przeszli śpieszący do boru

Świat jest śmieszniejszy niż czerwono-zielony nos klowna

niż przemówienia prezydentów i premierów

27    6  08

      Nowotwory III Rzeczypospolitej

 I.

      Już dość o seledynie młodych liści bzów

strumieniach górskich hiacyntach które stoją w śniegu

Szalenie smutny idę wśród starych ceglanych szpitali

budowanych w okresie caratu

a potem  nowoczesnym blokiem

gdzie nie ma świeżych żywych liści

tylko na końcu korytarza –

peonie kwitną i życzliwi ludzie

pojedynczy lekarze i tłumy pacjentów

niewyspanych koczujących od rana

II  Ukrzesłowienie wg obrazu Andrzeja Wróblewskiego

Kolejka trwa  z r. 1956

Jak trudno czekać trzy godziny na historię chorób

gdy badanie lekarskie trwa 15 minut

czekać wśród koczujących od nocy pacjentów

z poza Warszawy z termosami i bułkami

skazanych na kolejki – których  lekarze przyjmują po południu

      Na posłów i posłanki z sejmu i senatu

czeka od rana karetka przed sejmem

i specjalistyczne gabinety szpitali MSW i Wojska

4        7  08

     

Sen

Wśród liści wiązów i orzechów niebo

       jak wielki szafir morza

-    ale nie ma łodzi

dokąd więc płynąć?

O Wielki Boże tak dobrze poznałem

te pola chabry żyto polną koniczynę

Chyba odpłynę w nocy na gwiaździste morze

w sen Obym nie był straszony przeszłością

i  fragmentami wykrzywionych strachem  twarzy

z cudaczną mową mózgu i Kasandry

Nieborów 1  7  08

Do ...

Ach otwórz okno to nie śnieg na szybach

To jaśmin i kalina wchodzą do pokoju

To śpiew wilgi i kosa i wołanie szpaków

dalekie echa samochodów których nie lubimy

Lecz otwórz okno to zapach jaśminów

śmiertelny przepych drewnianych kościołów

świeże liście kasztanów orzechów i lip

I białe nenufary płyną na jeziorach

zapach dymów i ciche rozmowy rybaków

drewniany most jak życie ponad nurtem rzeki

wsparty słupami księżycowej bieli

1 7 08

 Hopkins

Przyjaciele mi w końcu wyznali pogardę*

Z naszyjników gwiazd rwałem brylanty

i na Mlecznej Drodze Perły Mleka

co słodsze było niż Dziewicy Marii

z ampułki w Notre Dame Dlatego konał samotny na krzyżu

i tylko Jan i Maria znali sekret ich Miłości

Znał go na pewno Innocenty X z Galerii Doria-Pamphilii

Kto zresztą widział to płótno i mięso Bacona

wie czym są brzegi legalnego świata

z wyjątkiem G. Hopkinsa – był tak zaczadzony wiarą

że całe życie podświadomie cierpiał żałując że nie jest Whitmanem

-    choć Feliks Randal  był na wyciągnięcie ręki

Ale napisał zdanie które pozostanie w poezji na wieki

I wake and feel the fell of dark not day

co w moim słabym tłumaczeniu brzmi

Obudziłem się i czułem nadejście ciemności  nie dnia

* G. Apollinaire  przeł. A. Ważyk

8  7  08

Zabójstwo

Teraz nie trzeba kupować siekiery ostrzyć brzytwy

albo dodawać arszeniku do kawy

Wystarczy dobre usposobienie lekarza –

„ Proszę zgłosić się za trzy miesiące

Wszystko w porządku

Poczekamy jeszcze te kilka tygodni

Za dwa miesiące wykonamy panu to badanie”

Życzę dalszego dobrego usposobienia dr. M.

3  7  08

Tadeusz Różewicz

Dlaczego tyle głupstw pisanych jest w gazetach

o wybitnych Poetach przez banalne dziennikarki

Nie zasługują na milczenie lub choćby szacunek ?

Ale udawać muszą szalonego Lira

wśród deszczu burzy i świateł błyskawic

by zadowolić publiczność a potem

schodzą ze sceny

która jest milczeniem

3  7  08

Nocne zwierzęta

Mało widzimy w dzień

- w nocy

gdy kształty i barwy

nikną

widzimy jak bardzo kochamy

jak cierpimy

gdy brak osoby najbliższej i psa

Jesteśmy nocne zwierzęta najlepiej

widzimy w ciemności

3 / 4   7  08

***

Wiem że nie jestem Sprawiedliwy

i dlatego nie mam do Nikogo pretensji

Żałuję tylko że nie ma przy mnie Negri

Nieborów 4  7  08

 ***

Wśród tylu spraw do których nigdy nie wrócimy

wśród ludzi których kochaliśmy nie mówiąc im o tym

wśród zdarzeń które tylko dla nas miały swe znaczenie

jest szczęście niespełnienia – I nikt nie wie o tym

6   7   08

Krzyk pawi

I piły mechanicznej warkot przy ścinaniu drzew

i nocny klangor lecących żurawi

wieczorne ujadanie psów kogutów ranny zew

to wszystko głos Kasandry

nieprzyjemny jak  śpiew pawi

9  7  08

 Pożegnanie Kasandry

Na drodze słoma deski i gałęzie

w błocie i piachu Potem bujne trawy

zakryją płachtą zieleni wykroty

piaszczystą drogą przejdą wozy z sianem

kolarz spróbuje przedrzeć się przez piasek

i pewnie wtedy cienki lód oszkli sadzawki

wzdłuż duktu konie ciągną z wysiłkiem pnie sosen i buków

Aż całun śniegu okryje las cały  pola i łąki

(zapali lampki w oknach dalekiej chałupy)

cmentarne sztuczne wieńce i krzyże nagrobków

Kasandra powie:„światło wiosny wróci

świeże błyszczące i zapachy lasu – ale nie dla ciebie”

19  7  08

Eskimosi

      Nigdy nie wiemy kiedy

po raz ostatni widzimy Florencję

z okna pociągu

      Żegnajmy się przy powitaniu

      przy stole

po kolacji i śniadaniu

Spotykając staruszkę z laską

zobaczmy ją jako dziewczynkę z niebieską kokardą w złotych włosach

i w białych pantofelkach

Przy pierwszym pocałunku na ławce

pomyślmy o ostatnim w drzwiach

      W czasie ślubu w kościele wyobraźmy sobie

salę sądową i rozwód

lub następny ślub w Urzędzie Staniu Cywilnego

Jak Eskimosi płaczmy przy narodzeniu dziecka

i radujmy się wraz z najbliższą rodziną gdy umieramy

Bądźmy niekonwencjonalni Bo świat jest konwencjonalny

I do szpiku kości zakłamany

Obory  24 8 08

Rozstrzelanie w Warszawie

Wyrzucali ich kopniakami i kolbami niemcy*

z ciężarówek pokrytych czarnym brezentem

Ustawiali pod ścianą na ulicy

w białych papierowych ubraniach

z gipsem w ustach -

wyglądali jak ludzkie pacynki

Czy tak samo jest w Ugandzie

Birmie

Tybecie

Nigerii?

   2  9  08

       * W latach 1941-1946 wielu Polaków pisało niemcy z malej litery

Grosz

Czyja krew jest rozlana na płótnie Georga Grosza

Dlaczego rewolwer leży na sercu

bladego mężczyzny w obrazie Usychający z miłości

Co robi chudy pies skulony u nóg malarza

Czemu gdy wrócił z Ameryki do Berlina

zapił się na śmierć

Krew rewolwer blady młodzieniec i chudy pies

co mają wspólnego z Georgiem Groszem

3 9 08

Czas przeszły

Czym bliżej jestem tych którzy odeszli

tym bardziej stają się dla mnie żywi

Siadają przy stole na kanapach

idę z nimi ulicą po zakupy

jestem ich coraz bliżej kocham ich

lecz nie pragnę zrozumieć

wystarczy ich obecność

bo gdy patrzę w siebie

nie mogę w pełni pojąć

swej głupoty naiwności pośpiechu

i dlatego wolę myśleć o sobie

tak jak o nich - w  czasie przeszłym dokonanym

bez pytań

4 9 08

Współczucie

Gdy na pływalni widzę niedorozwinięte dzieci

które tylko krzykiem lub wyciem wyrażają uczucia

gdy widzę z białą laską dziewczynę lub chłopca

gdy słyszę płacze kobiet groźby i wyzwiska mężczyzn

i oglądam w telewizji powódź która niesie

martwe drzewa zwierzęta i ludzi

to myślę jak nieszczęśliwy jest Stwórca

który nie widzi nie słyszy i nic nie czuje

- przedwieczna obojętność nazywana Bogiem

7 9 08

Dzban

W porcelanowej formule dzbana czerwone astry

wokół nich na ścianach róże i głogi

róże i głogi wydają się wieczne

astry ronią nad nimi płatki i umierają

delikatnie w dwóch dłoniach

nieś wazon do łazienki

bo róże i głogi nie są nieśmiertelne

to Ty i ja i nasza miłość

8  9  08

Reinkarnacja

Uczyń mnie lirą, tak jest nią las

P. B. Shelley

Uczyń mnie szeptem tak jak jest nim las

Bór czarnych sosen drżący w chłodnym wietrze

Falą jeziora zmąconego wiosłem

Jesionem w śniegu nad polem ozimym

Gruszą umarłą suchą jarzębiną

Klonem skłębionych liści lub wyrwaną brzozą

Kasztanem w  białych świecznikach zawiei

Burzą  piaskową i martwym gołębiem

Uczyń mnie grzmotem skał lodowych

Górą doliną rybą ale nie człowiekiem

10  9  08

Zachód słońca

Wchodzę po stopniach

zieleni

złocistości

czerwieni –

i wtedy ukazują się okręty Corteza

mordowani Indianie

ospa wietrzna trupy i złoto

Złoto jest tylko przypomnieniem

zbrodni ludzkości

Słońcem

które wchłonie Ziemię

18  10  08

Do Ryszarda

Wiadomość o Twojej śmierci

była radosna –

jak czyste okna dnia i rozerwane pajęczyny

pierwszej – nieudanej – miłości

Na świeżo rozkopaną jesienną ziemię

położyłem wśród złotych i czerwonych liści

Twoje okulary przeciwsłoneczne

z Krościenka nad Dunajcem

sprzed 55 lat

I odszedłem w spokoju brzozowych alejek Powązek

23  10  08

      

W poszukiwaniu Pani Bovary

„Pani Bovary to ja”

było oczywiście kamuflażem

Tak samo jak ślepy grajek

chory jak Gustave na syfilis

śpiewający umierającej Madame Bovary

sprośną piosenkę

Kto więc był pierwowzorem Emmy Bovary

o której pisał:

„Bez litości, bez dygresji, bez osobowości autora”

Pierwowzorem Emmy była wulgarność wieku XIX

(którego nienawidził)

nie przeczuwając nawet

do czego dojdzie w wieku XXI

będącym nieprzerwanym potokiem wymiotów

umierającego świata.

25  10  08

Najtrudniej odnaleźć siebie

W lesie sosnowym z butelką wody

i bez sensu wyrzuconym luminalem

w pochodzie 1 Majowym

przed trybuną z towarzyszem Bierutem

przed żurawiem  z postrzelonym skrzydłem

który krzyczał płakał i krzyczał

Najtrudniej  jest odnaleźć siebie

gdy pragnie się  Nie-być

28    10 08

DRZEWA JESIENI

I

Żyć  nie chcę

Umrzeć nie potrafię

Z drzew opadają liście

czerwone zardzewiałe

Zostaje czarny szkielet drzewa

z pąkami wiosny

Ze mnie pozostanie biały szkielet

Instytut Onkologii  15 10 08

II

Jesień chce skreślić mnie z listy żywych

kolorem liści krwi i wina

Lasy nasączą złocistym światłem

kwartetów Brahmsa

i milczenia

Owija drzewa babim latem i mgłami

Albo światłami gwiazd i słońca

planety Ziemia

12 10 08

III

Nigdy nie widziałem tylu

drzew jesiennych

liści świateł

ludzi w deszczu

ludzi w słońcu

drzew na skarpie

w Końskim Jarze

Gdy wysiadam na przystanku

Instytutu Onkologii

idą ze mną ludzie starzy parasole

i w kapturach ludzie młodzi

W żadnym roku nie widziałem

tylu drzew liści i ludzi

17    10 08

IV

Leżę w trawie

wróżę z liści

liść zielony – wyzdrowienie

liść czerwony -  operacja

ale czym są złote liście

na zielonym  wzgórzu

chyba szczęściem –

i przed śmiercią

i po śmierci

sobota 19 10 08

V  Głos  genu

Wsłuchaj się w milczenie nocy

w szepty trawy nad strumieniem

w śpiew komarów nad bagnami

w psów szczekanie w letni wieczór

każdy pragnie się wyrazić

nawet gen raka prostaty

20 10  06

VI

Spójrzcie na żółwie – one nas przeżyją

1.      Ważyk  „Silva rerum”

Jest sadzawka w Instytucie

w której pod światłami lamp

grzeją się wspaniałe żółwie

Jedzą tylko świeże mięso

które sypie im zmielone

Pan  laborant w białym kitlu

Potem krzyczy przez megafon Pan Boczkowski

Lampa krąży ponademną

w białych skrzydłach archanioła

gasi światła lub zapala

jej promienie zabijają

mitochondria  nowotworów

jeśli kiedyś wyzdrowieję

pozostaną mi w pamięci czarno-złote

długowieczne żółwie oraz Pan laborant

20    10  08

 

VII

W autobusie jest cieplutko

a przez okna widać świat -

chciałbym jeździć jak w dzieciństwie

całe życie autobusem

Nie wysiadać!

WIERSZE ZMIENIONE  Z  DAWNYCH  TOMIKÓW

Cieśnina Magellana

Szedłem aleją parku

Na niebie chmury, deszcz uderzał w liście w parasol

W gałęzie bzów tulące białe nagie ramiona smagane cieniami

i  wiatrem

W  powieszonego Jezusa zdejmowanego z krzyża w kościołach Brugii

i znów podnoszonego na krzyżu, i znowu zdejmowanego w katedrze

w Antwerpii

osuwałem się w ramiona świętego Jana - z głową na moich piersiach w czasie kolacji z

toskańskim winem, z głową Jana wśród zielonych oliwek na złotej misie 

Zbyt wiele cierpiałem Młodość jak statek na dnie morza obok głowonogów i jamochłonów   zadawałem sobie Jungowskie pytanie

„Dlaczego to wszystko spotyka Ciebie”

I śpiewałem w swych łańcuchach jak morze gdy uderza wciąż w te same skały

i płynie

lecz nie jak ja - od zieleni do śmierci

Naprzeciw Delfin za kontuarem apteki podawał starcowi maści w słoikach

- na depresję bóle kręgosłupa aids, a aptekarz tańczył wśród pacjentów piruety

Diagilewa, de pa Swietłany Nurejew i Diany na balu zaręczynowym z księciem Karolem w żółtych pantalonach Malvolia

Korowód wokół sinych chudych zdrętwiałych nóg Ukrzyżowanego wirował wśród

szkieletów World Center narkomanów bezdomnych  bankierów kardynałów i ogni inkwizycji świętego Dominika 

A na zielono-brunatnej łące Central Parku procesja świętego Izydora śpiewając w niebogłosy gnała za Goyą wykrzywionym jak starucha przymierzająca biały czepiec przed lustrem

Kto był moim lustrem w kogo patrzyłem

kogo widziałem po latach -

dwie małpy Bruegla przykute żelaznym łańcuchem do zimnych cegieł mostu

kulę ziemską  okrytą bielmem jak oko żebraczki lub nosiwody

Nie widziałem swego kalectwa i ułomności

wpadałem do rowów i strumieni

spadałem ze skały w Pieninach

a wiedza odsłaniała niespodziewanie

coraz większe obszary ludzkiej niewiedzy

Niepotrzebnie rozbijałem dni na żółtko i białko:

smażyłem jajecznicę pełną starych błędów niedopałków wierszy

hałasu ulic gazet recept i szelestu czytanych książek

W Emaus karczmarz w fioletowej jarmułce i zgarbiona staruszka

podawali jajecznicę i chleb na stół nakryty białym obrusem,

jeden z podróżnych pobłogosławił chleb wino i  srebrniki na tacy dwaj pozostali

wstali,  i wtedy zobaczyłem Marlowa i Hamleta uśmiechniętych za jedwabną oponą alkowy

błękitną jak szarfy lordów van Dycka i stewardów Danish Airlines

zwisające z blanków Elsynoru nad falami wśród skał

i głos jedwabny powiedział

„Kurczęta rozbite

jajecznica zmieniła się w Obłok Magellana”

Byłem stary

Odpływały białe fale posągów

i uda bogów

owłosione czarnym mchem

do złotych brodawek sutkowych

jędrnych jak pąki młodych dębów

Arion na prostym flecie

uciszał kędziory fal

płynąc na srebrnym delfinie

obejmował jego plecy nogami

w sandałach z rzemieni i brązu

Człowiek bez szczęścia i imienia... 

usnąłem gdy już było widać pasterzy na łąkach

Zbudzony wśród spienionych skał

Napinam żagiel wzdęty północnym wichrem -

myślę o Śmierci

i nogach Zuzanny

w falistych wzwodach perlistej fontanny

Budzę się w błocie autostrady Kraków-Zakopane 

Wśród hałasu telewizorów w domu i melodii telefonu komórkowego

W skalnej jaskini rybnej restauracji turystycznej  wyspy

12  9  06  –  4  3  08 

Ja , Orfeusz

 Orfeusz gra na lutni

Łania zając i niedźwiedź

wiewiórka biegnąca po korze sosny

jagnię i lew 

słuchają zasłuchani

obok gałęzi wierzb i topoli

schylających nad nimi uszy liści

O czy myśli stary Orfeusz

- o Eurydyce  chłopcach o mrocznych wnętrznościach Hadesu

o wędrówkach  po wilgotnych łąkach Arkadii

o obłokach anemonach i skałach

o życiu które jak strumień rozpłynęło się w życiu

Nie myśl o Orfeuszu -

Patrz na zwierzęta i liście słuchaj lutni i nie-myśl

12  2  08

Lustro i płomień

Spójrz na ten płomień w lustrze

dotknij go –

jest zimny

Dlaczego pali mnie płomień

rozsypuję się na czarny żużel

siwy płomień

okrywa ciało

i patrzę w siebie

zimny jak lustro

8  6  08